5/8 3 มาสึ


คอนบังบา---ง




ในที่สุด ก็ซื้อของขวัญให้โคยามะได้แล้วล่ะ




วันนี้ตอนเลิกงานอยู่กับชิเงะพอดี ก็เลยชวนชิเงะให้ไปด้วยกันครับ





เริ่มจากร้านแรก ชิเงะก็บอกว่า

"oh~เลือกอันนี้เถอะyo!!"


"อย่าเลย ร้านอื่นอาจจะมีอันที่ดีกว่านี้นะ?!"

พอพูดอย่างนั้นแล้ว ก็ไปดูกันอีกหลายร้านเลยครับ







โอ้วว!!


อันนี้เจ๋งไปเลย!!


ถ้าเป็นไอ้นี่ล่ะก็ ต้องดีใจแน่ๆ






แล้วก็ซื้อมาจนได้


ผมไม่ค่อยได้เจอโคยามะซักเท่าไหร่
ชิเงะก็เลยรับฝากไปให้







ก็ฝากไปแล้วล่ะนะ . . .


อาจจะเป็นเพราะฝากไปโดยไม่ได้บอกก่อนล่ะมั้ง . . .










โคยามะก็เลยยังไม่ได้ตอบขอบคุณกลับมาสักคำเดียว . . .


ฝากไปแล้วสินะ?






ชิเงะรับไปส่งให้ไม่ถึงโคยามะเหรอ?


เข้าใจอยู่หรอกว่าอาจจะซ้อมละครเวทีอย่างยากลำบากอยู่
แต่มันทำให้ผมรู้สึกอิจฉาละครเวทีขึ้นมาน่ะสิ--



คิดว่าไงล่ะครับ? (หัวเราะ)


เอาเป็นว่า จะพยายามแก้ไขอารมณ์ละกัน


ในวันนี้ ต่อจากนี้ มีอัดรายการเพลงของเทโกะแมส
จะพยายามนะ

จะร้องเพื่อให้สื่อไปถึงทุกคนเลยนะ



ได้รับอาหารบำรุงคอจากซูบารุคุงมาด้วยล่ะครับ



มาสึดะแมนที่ร่าเริงเต็ม 100

ส่งพลังไปถึงออร่าของ YOU ด้วย







บ๊ายบายจิ---น








ระดับการเต้นของหัวใจวันนี้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
original : sakushi's blog
Trans : NaT
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

วันนี้ระดับหัวใจน้อยมากเพราะมัวแต่หึงละครเวทีเคจังรึเปล่าเนี่ย???
สงสัยที่นิคคิน้องเลื่อนมา1วันนี่เพราะรอคำตอบของเคจังรึเปล่าจ๊ะ?

*27049

5/5 2 มาสึ


คอนบังม๊า---




มีเรื่องเกิดขึ้นตอนถ่ายแบบเมื่อวานด้วยล่ะ . . .




มันแปลกกว่าที่เคยเป็นมา


. . .


!?ที่ท้อง. . .!




กุ๊ง


นั่นแหละ อืม--- เพราะว่าเป็นตอนนี้ถึงพูดเป็นเรื่องตลกได้
แต่เมื่อวานน่ะ ลำบากมากเลยนะ!!
อยู่ๆก็โดนอาการปวดท้องโจมตี อยากร้องไห้ชะมัด (หัวเราะ)


ในระหว่างที่คอมเมนท์กันอยู่นั้น

ก็รู้สึกแบบว่า "ขอหันข้างห่อยได้มั๊ยครับ?"


แต่ว่ายาที่คุณผู้จัดการให้มาน่ะได้ผลดีมาก เลยค่อยยังชั่วหน่อย



เอ๊ะ? ไม่ใช่เรื่องที่ทำให้รู้สึกใจเต้นได้เหรอ? คิดว่าอย่างนั้นเหรอ??





เมื่อวาน งานเลิกเร็ว ก็เลยไปซื้อของทั้งแบบนั้น



ไปหาซื้อของขวัญให้โคยามะ
แต่ว่า เสื้อผ้าแบบที่โคยามะเคยบอกว่าอยากได้มันไม่มี--- xox



วนไปวนมาอยู่ประมาณ 5 รอบ แต่ก็ยังซื้ออะไรไม่ได้เลย

สุดท้ายก็เลยไปร้านที่ตัวเองซื้อของเป็นประจำ




ถ้าเป็นร้านนี้อาจจะมีก็ได้นะ



อืม อืม (^ 3 ^)





แล้ว ในขณะนั้นเอง !!









โอ้!! นี่แหละใช่เลย !!


สำหรับผมนะ (หัวเราะ)





สุดท้ายแล้ว ก็มาซื้อเสื้อยืดของตัวเองจนได้ครับ . .


ไนซ์เซ้นส์





วันนี้ยังมีเวลาเหลืออีกนิดหน่อย
แล้วจะไปหาของขวัญให้โคยามะนะครับ


วันนี้ก็ประมาณนั้นแหละ




บ๊ายบายจิ---น








ระดับการเต้นของหัวใจวันนี้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
original : sakushi's blog
Trans : NaT
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -




กรี๊ดกร๊าดมาก บล๊อคนั้นช่างอัพไวทันใจอะไรอย่างงี้

อ่านเรนไซวันนี้แล้วแบบฮา
"ไนซ์เซ้นส์" กร๊ากกกกกก /หัวเราะแบบ ทนไม่ด๊ายยยยย
น้องยังคงยืนยันเรื่องแฟชั่นเซนส์ของตัวเองสินะ
เจ๊ก็ชออบนะ ดูแปลกๆ+น่ารักดี(ฮา)
ความจริงคุณน้องหุ่นงาม ใส่อะไรก็ขึ้นอยู่แล้วล่ะค่า----- (^ O ^)

สงสารก็แต่เคจัง
คราวที่แล้วกว่าจะได้ของขวัญก็ผ่านไปนานอยู่
แล้วของปีนี้จะได้มั๊ยเนี่ย???
ถ้ามาสด้าไม่ซื้อของตัวเองหมดซะก่อนก็คงดี เหอๆๆ



เรนไซคราวนี้ เข้าไปตามหาไอค่อนมาจากบล๊อคคนญี่ปุ่นกันเลยทีเดียว
เอาแบบ ใกล้เคียงที่สุดก็ได้ประมาณนี้แหละ
(แต่ในบล๊อคคุณน้องเค้าเป็นสีน้ำเงินสีเดียวนะ ไม่หลากสีขนาดนี้)
แต่ก็ยังหาได้ไม่ครบอยู่ดี
ยังไงก็จะพยายามหาต่อไปละกัน
เพื่ออรรถรสในการอ่าน 5555+

ป.ล. แปลก? คราวนี้น้องไม่แนะนำชื่อตัวเอง?

*26828

5/31มาสึ



ยัชโฮ---


คอนบังมะ
มาสึดะ ทาคาฮิสะครับ



ขอบคุณที่เข้ามาดูเรนไซนะ
วันนี้จะเริ่มจากการเขียนบันทึกประจำวันที่ทำให้รู้สึกใจเต้นแล้วกันนะครับ

แต่บางทีอาจจะมาจากความรู้สึกส่วนตัว90%? ก็ได้นะ (หัวเราะ)





ตอนนี้อยู่บนรถไฟครับ
แต่คุณป้าที่นั่งอยู่ข้างผม กำลังเอาของที่ดูเคล้ายๆแผ่นกั้นโอฟุโระมาวางบนเท้าผมอยู่ล่ะ--

ก็....ขยับไม่ได้อยู่อย่างนั้นประมาณ 15 นาทีได้




แผ่นกั้นอันนั้น เป็นลายแมวน่ารักแบบโมโนแกรมซะด้วย !



ชักอยากได้ขึ้นมานิดหน่อยแฮะ-- (หัวเราะ)

ใจมันเต้นดัง "กุ๊ง" . . .


จนรู้สึก "เมี้ยว"




เอ๊ะ? ไม่ใช่เรื่องที่ทำให้ใจเต้นได้เหรอ? คิดว่างั้นเหรอ?

วันนี้น่ะนะ แค่มีคนเข้ามาชมเรนไซที่ไม่ได้เขียนมานานก็ดีใจแล้ว



นั่นแหละที่ทำให้ใจเต้น


จะพยายามเขียนทุกครั้ง เพราะฉะนั้น ช่วยเข้ามาชมด้วยนะครับ


ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ



งั้น บ๊ายบายแล้วนะ


( 3 )








ระดับการเต้นของหัวใจวันนี้

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
original : sakushi's blog
Trans : NaT
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -




กว่าจะได้อ่านนิคคิน้องแบบญี่ปุ่นนี่ นานเชียว
ไม่ใช่ไม่ไว้ใจแบบภาษาอังกฤษนะ แต่ไม่ชอบอ่านอะไรแบบหลายต่อ
ก็เหมือนคนพูดต่อกันน่ะแหละ ยังไงข้อความมันก็ต้องมีเพี้ยนไปบ้างใช่ป่ะ?
เราก็เลยคิดว่า รออ่านแบบญี่ปุ่นไปเลยดีกว่า

โชคดีที่บล๊อคต้นฉบับเค้าไม่ได้ใช้พิมพ์
แต่เค้าใช้วิธีถ่ายหน้าจอมือถือมาให้อ่านเลย
เลยสบายใจได้ว่า ไม่เพี้ยนแน่ๆ^^
/แต่เราจะแปลเพี้ยนรึเปล่านี่ อีกเรื่องเลย 555+

รูปที่ใช้ตรงหัวข้อก็เอามาจากเรนไซจริงๆนะ ไม่ได้สร้างขึ้นมาเอง
แอบเสียดาย ที่เครื่องเราพิมพ์ญี่ปุ่นไม่ได้
เลยไม่ได้ใช้ไอคอนน่ารักๆที่น้องใช้เลย
คราวนี้มีรูปคุณหมูด้วย ฮามาก คุณแมวก็น่ารัก (=^ w ^=) (แต่ไม่ใช่แบบนี้นะ)

อ่านคราวนี้แล้วรู้สึกดีนะ
ชอบตอนที่คุณป้าเค้าเอาของมาวางทับเท้าน้อง
ถ้าเป็นคนอื่นเค้าคงโวยวาย ดึงเท้าออก ไม่ก็สะกิดเตือนไปแล้ว
แต่น้องกลับอยู่นิ่งๆ แล้วยังคิดว่าของๆเค้าลายน่ารักดีซะอีก
เป็นเด็กดีจัง (#^_____________________^#) เฮะเฮะ

*26823